แบบทดสอบก่อนเรียน     เรื่อง ฟังให้สัมฤทธิ์ผล

 

สยามรัฐ     มิถุนายน  ๒๕๑๕

          ถาม

            หนูปีนี้อายุ ๑๒ ปี   เรียนชั้นประถมปีที่ ๖   ที่โรงเรียนธิดานุเคราะห์หาดใหญ่หนูได้อ่านนิทานเรื่องหนึ่งคือ  มีตากับหลานคนหนึ่งจะเดินทางไปเยี่ยมญาติ โดยใช้ลาตัวหนึ่งเป็นพาหนะ    ขณะที่ออกจากบ้านตาแก่ได้ขี่ลาให้หลานเดินตามหลัง   พอไปถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่ง   ชาวบ้านเห็นเข้าก็ร้องทักขึ้นว่า  ตาแก่คนนั้นช่างเห็นแก่ตัวเอง ขี่ลาอย่างสบายปล่อยให้เด็กเดินตามหลัง   ตาแก่ได้ยินแล้วได้ลงจากลาบอกกับหลานว่า  หลานเอ๋ยขึ้นไปขี่ดีกว่าพร้อมกับอุ้มหลานขึ้นไปบนลา    แล้วตาแก่ก็เดินนำหน้าจูงลาเดินทางต่อไปอีก  ไม่ไกลก็มีคนเห็นเข้าก็ร้องทักอีกว่า  ดูซิเด็กคนนั้นช่างไม่สงสารคนแก่เลยขี่ลาอย่างสบายปล่อยให้คนแก่เดินนำหน้า  เด็กคนนั้นได้ยินแล้วก็บอกกับปู่ว่า  ปู่ขึ้นมาขี่ด้วยซีแล้วคุณปู่ก็ได้ขึ้นมาขี่ลาและเดินทางต่อไป    อีกหมู่บ้านหนึ่งก็มีคนเห็นเข้าก็ร้องทักอีกว่าคนอะไรก็ไม่รู้ช่างไปไม่เมตตาสงสารสัตว์บ้างเลย    ลาตัวนิดเดียวขี่ทั้ง    คน    มันจะเดินไหวหรือ?    ตาแก่และเด็กได้ยินแล้วก็ลงจากลาทั้ง ๒ คน    จูงลาเดินทางต่อไป  เดินไปถึงหมู่บ้านอีกแห่งหนึ่งก็มีคนร้องทักขึ้นอีกว่า  ดูซิคนอะไรเซ่ออย่างนั้นก็ไม่รู้  มีลาไม่รู้จักขี่อุตส่าห์เดินทางกันเหน็ดเหนื่อย  ตาแก่และเด็กได้ยินแล้วก็ยืนงงไม่รู้จะเดินทางอย่างไรต่อไป    นิทานก็จบลงเพียงแค่นี้

            หนูได้คิดตามภาษาเด็กแล้วคนที่ทักนั้นต่างก็มีเหตุผลทั้งนั้นจึงไม่รู้จะทำอย่างไรดี จึงขอกราบถามมายังคุณลุง    สมมติคุณลุงเป็นตาแก่คนนั้นและหนูเป็นเด็กคนนั้น แล้วจะเดินทางอย่างไรต่อไปโดยไม่ให้คนเขาว่า

            ขอโปรดได้กรุณาตอบให้หนูทราบด้วย    โดยทางหนังสือพิมพ์สยามรัฐเพราะบ้านหนูรับประจำหนูก็อ่านอยู่บ่อยๆ หวังว่าคุณลุงคงไม่ขัดข้อง

สุดท้ายนี้คุณลุงอย่าลืมให้พรหนูด้วยนะคะ

ด.ญ.อุไรวรรณ   ตันโชติกุล