: : : แต่งคำประพันธ์จากภาพ : : :



สำนวนที่ ๑
๏ เด็กน้อยนั่งกวักแกว่ง    ชิงช้า
พี่เห็นแล้วอุรา              เศร้าหมอง
กลัวจะตกหล่นมา     บาดเจ็บ  ตัวแฮ
จึงร้องบอกกับน้อง   รีบหยุดแกว่งแรง

ด.ญ.ทิพย์ภากร  เจริญ   ม.๓/๘   ๒/๒๕๔๙
สำนวนที่ ๒
๏ เด็กเล่นชิงช้าสูง    พาเสียว
กวัดแกว่งเพียงคนเดียว        สูงริ่ว
คนเดินไปมาเหลียว    มองดู  ตกใจ
ได้แต่ยืนยกนิ้ว             ชี้ให้เพื่อนดู

ด.ญ.สมศรี  ปรางอยู่   ม.๓/๘   ๒/๒๕๔๙
สำนวนที่ ๓
๏ ชิงช้าไกวเล่นซ้ำ    หนักหนา
เธอนั่งแกว่งไปมา               นั่งยิ้ม
เขายืนมองชิงช้า             กับเพื่อน
พูดคุยกันหงุมหงิม   อยากเล่นชิงช้า

ด.ช.สราวุธ  พรมศร   ม.๓/๕  ๒/๒๕๔๙
สำนวนที่ ๔
๏ เด็กน้อยหนอเด็กน้อย    ต่างมอง   ดูเฮย
ริษยาคอยมองจ้อง                อยากเหล้น
ชิงช้าแกว่งไวว่อง                 ลู่ลม
เล่นแต่เช้ายันเย็น      ไม่เลิกสักที

น.ส.สุภัทรา  ธงขาว   ม.๔/๓  ๒/๒๕๔๙
สำนวนที่ ๕
๏ เด็กหญิงเล่นชิงช้า    คนเดียว
นั่งเล่นอยู่โดดเดี่ยว             เย็นย่ำ
เเพื่อนเกลอได้แต่เหลียว       ยืนคอย   เบื่อหน่าย
ในใจเฝ้าร้องร่ำ       อยากเล่นชิงช้า

นายณัฐสิทธิ์  ผาสุขถิน   ม.๔/๓  ๒/๒๕๔๙
สำนวนที่ ๖
๏ เด็กชายมองชิงช้า    แกว่งไกว
เธอยื่นขาออกไป               ร่ำร้อง
เขาหญิงมองยิ้มให้    เห็นเธอ   ยิ้มตอบ
เราแค่ได้แต่จ้อง     อยากเหล้นชิงช้า

นายธรรมนูญ  เถื่อนวงศ์   ม.๔/๓  ๒/๒๕๔๙

 คำแนะนำในการดู