เอกสารประกอบการเรียน

เรื่อง  กลุ่มคำ

 

ความหมายของกลุ่มคำ

           กลุ่มคำ   หมายถึงคำหลายๆ คำมารวมกัน  ทำให้เกิดความหมายเป็นที่เข้าใจกันได้   กลุ่มคำจำแนกออกได้เป็น  ๒  ลักษณะ   คือ

           ๑. กลุ่มคำที่นำคำมารวมกันแล้วได้ใจความบริบูรณ์ว่า ใครทำอะไร หรือใครทำอะไรใคร เช่น  เด็กหัวเราะ  เด็กเป็นผู้ทำ หัวเราะเป็นกริยา   หรือสุนัขกัดไก่ สุนัขเป็นผู้ทำ กัดเป็นกริยา ไก่เป็นผู้ถูกกระทำ  เป็นต้น   กลุ่มคำเช่นนี้เรียกว่า  ประโยค

           ๒. กลุ่มคำที่นำมาเรียงกันแล้วได้ใจความยังไม่บริบูรณ์เหมือนประโยค   ยังขาดผู้ทำหรือขาดกริยาก็ได้  เช่น  ร้องไห้จนเสียงแห้ง กลุ่มคำนี้ไม่มีผู้ทำ    นายแดงลูกนายดำ  กลุ่มคำนี้ไม่มีส่วนกริยา   กลุ่มคำเช่นนี้เรียกว่า  วลี

 

ชนิดของวลี

           กลุ่มคำที่เป็นวลีมีหลายชนิด   แล้วแต่คำนำหน้ากลุ่ม   มีดังต่อไปนี้

            ๑. กลุ่มคำที่นำหน้าด้วยคำนาม  จะทำหน้าที่เหมือนคำนาม เรียกว่า “นามวลี” เช่น   เด็กหลายคน   นกขุนทองในกรง

            ๒. กลุ่มคำที่นำหน้าด้วยคำสรรพนา   จะทำหน้าที่เหมือนคำสรรพนาม    เรียกว่า   “สรรพนามวลี”    เช่น   ท่านผู้เจริญ   ข้าพเจ้าทั้งหลาย   ท่านผู้ฟัง

           ๓. กลุ่มคำที่นำหน้าด้วยคำกริยา  จะทำหน้าที่เหมือนคำกริยา  เรียกว่า  “กริยาวลี” เช่น หัวเราะระรื่น  เดินจ้ำเอาๆ   กินมูมมาม

           ๔. กลุ่มคำที่นำหน้าด้วยคำวิเศษณ์  จะทำหน้าที่เหมือนวิเศษณ์  เรียกว่า  “วิเศษณ์วลี” เช่น  สวยอะไรเช่นนั้น   หอมชื่นใจ

           ๕. กลุ่มคำที่นำหน้าด้วยคำบุพบท  จะทำหน้าที่เหมือนบุพบท  เรียกว่า  “บุพบทวลี”   เช่น  บนท้องฟ้ากว้างใหญ่  ด้วยความเอาใจใส่

           ๖. กลุ่มคำที่นำหน้าด้วยคำสันธาน  จะทำหน้าที่เหมือนคำสันธาน  เรียกว่า  “สันธานวลี”เช่น  ถึงอย่างไรก็ดี  และอื่นๆ อีกมาก

           ๗. กลุ่มคำที่นำหน้าด้วยคำอุทาน  จะทำหน้าที่เหมือนคำอุทาน  เรียกว่า  “อุทานวลี” เช่น   ว้าย!  คุณพระ    พุทโธ่!  พุทถังเอ๊ย