| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป |
ศึกทศคีรีวันทศคีรีธร
           กล่าวถึงทศคีรีวันคีรีธรสองพี่น้องโอรสทศกัณฐ์อันเกิดแต่มารดาเป็นนางคชสาร   อัศกรรณขอไปเลี้ยงไว้ยังกรุงดุรัมจนเจริญเติบโต   ทั้งสองรู้สึกคิดถึงพระบิดาจึงใคร่จะไปเยี่ยม   เมื่อลาท้าวอัศกรรณแล้วมุ่งหน้าไปยังพระนครลงกาทันที   พอมาถึงก็ให้หยุดไพร่พลไว้ข้างนอกแล้วสองพี่น้องเข้าไปเฝ้าทศกัณฐ์
           พอดห็นลูกทั้งสองทศกัณฐ์ชื่นชมยินดี   เสด็จลงจากบัลลังก์ตรงเข้ากอดโอรสทั้งสอง   จูบพักตร์ซ้ายขวาแล้วว่า
                                   "..........................         พ่อนี้คิดถึงไม่วายวัน
                        เจ้ามาบิดาก็ดีใจ                       ดั่งได้สมบัติในสวรรค์
                        บัดนี้มีศึกมาโรมรัน                   รบกันไม่เว้นสักเวลา
                        แต่เคี่ยวขับสัประยุทธ์รณรงค์     จนสิ้นสุดสุริย์วงศ์พงศา
                        ทั้งหมู่แสนสุรโยธา                    ช้านานมาเป็นหลายปี"
           สองพี่น้องได้ฟังพระบิดาว่ามีข้าศึกเข้าประชิดติดพระนคร   ฆ่าญาติวงศ์ตายหมดเช่นนั้นก็กริ้วโกรธดังไฟบัลลัยกัลป์   แล้วทูลอาสาไปชิชัยสังหารลักษณ์รามกับพวกพลไม่ให้เหลือ   พระบิดาอย่าได้ทรงเป็นห่วง
           ทศกัณฐ์ได้ฟังทั้งสองโอรสว่าดังนั้นก็ดีพระทัยยิ่งนัก
                                   "........................          ดั่งวารีทิพย์มาเจือใจ
                        สิบปากสำรวลสรวลสันต์             ตบหัตถ์สนั่นหวั่นไหว
                        ซึ่งเจ้าจะยกออกไป                   ชิงชัยด้วยพวกปัจจามิตร
                        พ่อนี้มีความโสมนัส                   ดั่งได้สมบัติดุสิต
                        เห็นจะเสร็จสมอารมณ์คิด          ที่จะผลาญชีวิตไพรี
                        ถึงบิดาก็จะไปต่อยุทธ์                กับด้วยมนุษย์ทั้งสองศรี"
           แล้วให้ลูกรักทั้งสองยกออกไปเป็นทัพหน้า   ส่วนพ่อเป็นทัพหลัง
           ทั้งสองโอรสตายด้วยศรของพระลักษณ์   ทศกัณฐ์เห็นว่าถ้าขืนจะต่อฤทธิ์ต่อไป   เห็นจะไม่เข้าทีแน่   ทั้งเวลานี้นางมณโฑกำลังหุงน้ำทิพย์อยู่   จึงมีบัญชาให้ฤทธิกาลแยกกันเป็นปีกการับหน้าลิงไว้อย่าให้รุกราญเข้ามาได้   ตัวเองบ่ายหน้าแอบอยู่ที่ชายป่า
           ฝ่ายนางมณโฑสำรวมใจทำพิธีกำหนดเจ็ดวัน   ด้วยพระเดชพระเวทย์อันเรืองฤทธิ์ก็บันดาลให้ปฐพีเลื่อนลั่นน้ำทิพย์ก็เกิดขึ้นในหม้อแก้ว   นางยินดียิ่งนักสั่งให้มโหทรรับเอาไปถวายพระสวามีทันที
           ทศกัณฐ์พอเห็นน้ำทิพย์ดีพระทัยราวกับได้สวรรค์ชั้นฟ้า   เสด็จนั่งเหนือคอช้างแล้วเอาน้ำทิพย์ประพรมไป   ทันใดนั้นบรรดาหมู่ยักษ์ที่ตายก็กลับเป็นขึ้นมาหมด   ผลุดลุกจากแผ่นดินดั่งหนึ่งมีวิญญาณ   ทั้งกุมภกรรณ สัทธาสูร วิรุญจำบัง สัตลุง ตรีเมฆ มูลพลัม สหัสเดชะ อินทรชิต แสดงอาทิตย์ อสุรกำปัน ทศคีรีวัน ทศคีรีธร มังกรกัณฐ์ อิทธิกาย มหากาย ทัพนาสูร   ทุกตัวกวัดแกว่งอาวุธสำแดงอิทธิฤทธิ์แล้วเข้ามาคุกเข่าอยู่ตรงหน้าทศกัณฐ์พร้อมกัน   ทศกัณฐ์เห็นเช่นนั้นก็ดีใจอย่างที่สุด   สิบปากสำรวลไม่เว้นยี่สิบหัตถ์ตบกึกก้องแล้วร้องสั่งบรรดาปีศาจเหล่านั้นเข้าหักโหมตีข้าศึกทันที
           สู้รบแพ้ชนะกันหลายหน   จนพระรามมีบัญชาให้หนุมาน   นิลนนท์และบรรดาโยธีอื่นๆ ที่ล้วนแต่มีฤทธิ์ไปทำลายพิธีนางมณโฑจึงเอาชนะทศกัณฐ์ได้

| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | บน |