| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป |
ศึกทัพนาสูร
           นอนคิดนั่งคิดเจ็บแค้นไพรีจะหาใครมาต่อสู้   นึกถึงพระเชษฐาทัพนาสูรครองกรุงจักรวาลได้ก็ดีพระทัยนัก   พระเชษฐาองค์นี้มีฤทธิไกรมาก   จึงให้เสนานำราชสารไปเชิญท้าวทัพนาสูรมาทันที   เมื่อเห็นทัพนาสูรมาทศกัณฐ์ก็ถลาเข้าไปต้อนรับเชิญมาประทับบนแท่นที่เสมอกันเล่าความให้ฟัง   ทัพนาสูรได้ยินก็โกรธยิ่งนัก
           ทัพของทัพนาสูรปะทะกับทัพของพระรามพระลักษณ์ที่ยกมารับมือข้าศึก   ทั้งพลยักษ์และพลวานรก็เข้าต่อสู้กัน   ฝ่ายยักษ์สู้ไม่ได้ถูกทหารวานรฆ่าตายมากมาย   ท้าวทัพนาสูรเป็นว่าฝ่ายวานรล้วนเก่งกล้าสามารถ   หากรบกันซึ่งหน้าอาจชนะได้ยาก   จึงร่ายเวทเนรมิตกายใหญ่โตเท่าภูเขาจักรวาล   กายส่วนหนึ่งแทรกอยู่ในดิน   ปากล่างอ้าจดแผ่นดินแลบลิ้นบังแสงอาทิตย์ไว้จนมือมิด   แล้วเอาสองแขนโอบรอบไพร่พลวานรไว้   หวังจะกินให้หมดทั้งกองทัพ
           เมื่อท้องฟ้ามือมิดไพร่พลวานรก็ตกใจ   วิ่งอลหม่านมองอะไรไม่เห็นต่างพลัดเข้าไปในปากทัพนาสูรมากมาย   ทัพนาสูรก็กลืนกินตนหมด   พระรามประทับอยู่บนรถมองไม่เห็นอะไรได้ยินแต่เสียงฟังไม่ได้ศัพท์   จึงตรัสถามพิเภก   พิเภกทูลถึงอุบายของทัพนาสูรและแนะนำให้ทรงใช้หนุมานไปตัดแขนทั้งสองข้างของทัพนาสูรให้ขาด
           เมื่อแขนทั้งสองของทัพนาสูรขาด   ท้องฟ้าก็สว่างดังเดิม   พระรามจึงแผลงศรพรหมาสตร์ไปถูกทัพนาสูรสิ้นชีวิต

| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | บน |