| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป |
ทศกัณฐ์ให้ไปเชิญสัทธาสูรและวิรุณจำบังมาช่วยรบ
           ทศกัณฐ์คิดได้ว่ามีเพื่อนรักชื่อ   สัทธาสูรเจ้ากรุงอัสดงค์กับวิรุญจำบังลูกพระยาทูษณ์ผู้นัดดา   ทั้งสองมีฤทธาศักดานุภาพแปลงกายหายตัวได้   จึงมีคำสั่งให้มโหทรแต่งพระราชสาร   เชิญสัทธาสูรสหายรักและวิรุญจำบังมาช่วยรบกับรามลักษณ์
                                   "จึ่งให้อาลักษณ์เขียนสาร         ลงในลานทองฉายฉัน
                        เสร็จใส่กล่องแก้วแพรวพรรณ             ปิดตราสำคัญอสุรี
                        แล้วจึ่งสั่งให้เสนา                              ชื่อว่านนทจิตรยักษี
                        ไปยังอัสดงค์ธานี                               โดยมีพระบัญชาการ
                        ให้นนทไพรีรีบไป                              กรุงไกรจารึกราชฐาน
                        หาวิรุญจำบังขุนมาร                          เป็นการร้อนเร่งให้รีบมา"
           เมื่อทั้งสองทัพมาถึงกรุงลงกา   ก็ขึ้นเฝ้าทศกัณฐ์ทันที   พอเห็นพระสหายรักและหลานมาก็ดีใจดังใครเอาน้ำอมฤตมารดทรวง   ลงจากแท่นแก้วตรงเข้าจูงมือขึ้นร่วมอาสน์   ปราศรัยกันไปมาทศกัณฐ์เล่าให้ฟัง   ท้าวสัทธาสูรพอได้ยินดังนั้นก็ว่า
           "เหม่ เหม่ ไอ้พิเภกทรยศ   เพราะมันบอกกลศึกลึกซึ้งให้แก่สองมนุษย์   มันจึงบังอาจฮึดฮัดอวดหาญ   พระสหายอย่ากลัวเลย   เราจะสังหารผลาญชีวิตมันเสีย   รวมทั้งไอ้พิเภกทรยศด้วย"
           ส่วนวิรุญจำบังก็ว่า   "อันสงครามครั้งนี้ไม่ธรรมดา   หลานจะกำบังกายไปถือหอกเข้าไล่ราวีแทงเสียให้สิ้นกองทัพ   พระองค์อย่าได้วิตกไปเลย"
           ทศกัณฐ์ได้ฟังดังนั้นก็ลูบหลังแล้วว่า   "เจ้าผู้ทรงฤทธิ์แผ่นดินใหญ่   ปรีชาเคล่าคล่องว่องไว   ทำได้ดั่งนี้ประเสร็ฐนัก   แม้นเสร็จสงครามในลงกา   ปิตุลาจะให้ผ่านอาณาจักร   สืบในสุริย์วงศ์พงศ์ยักษ์เป็นหลักโลกาธาตรี"
           สัทธาสูรและวิรุญจำบังถูกหนุมานฆ่าตาย

| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | บน |