| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป |
ศึกอินทรชิต

           ฝ่ายทศกัณฐ์พอทราบว่ากุมภกรรณน้องรักตายในสมรภูมิ   ก็ตกใจดังพระยามัจจุราชมาฟาดฟันตัดเศียร   สิบปากคร่ำครวญร่ำไห้แทบจะสิ้นชีวิต
                                 "โอ้อนิจจาน้องรัก              ไม่เห็นเลยว่าจะม้วยอาสัญ
                        เสียแรงเรืองฤทธิไกรดั่งไฟกัลป์    ปราบได้ถึงสวรรค์ชั้นฟ้า
                        ควรฤๅมาแพ้มนุษย์น้อย               กระจ้อยร่อยเท่านิ้วหัตถา
                        เสียเกียรติยศพรหมา                   อายแก่เทวานาคี
                        ตั้งแต่วันนี้จะลาลับ                      ที่ไหนจะได้กลับมาเห็นพี่
                        อันหมู่อริราชไพรี                        จะมีใจกำเริบอหังการ
                        ใครจะช่วยพี่รณรงค์                    อาจองเหมือนเจ้าผู้ใจหาญ
                        สงครามประชิดติดเมืองมาร        จะคิดอ่านปรึกษาด้วยผู้ใด
                        ร่วมสุขร่วมทุกข์ร่วมชีวัน             ดั่งตัวเจ้านั้นไม่หาได้
                        ร่ำพลางแสนโศกาลัย                   ภูวไนยเพียงสิ้นสมประดี"
           ครั้นแล้วก็กลับคิดแค้นขึ้นมา   มีบัญชาสั่งนางกำนัลให้ไปตามอินทรชิตมาโดยด่วน
                                 "เมื่อนั้น                           ทศเศียรฤทธิรงค์ทรงจักร
                        ครั้นเห็นอินทรชิตลูกรัก                 ที่โศกนักค่อยได้สมประดี
                        ลูบหลังแล้วมีประกาศิต               ดวงชีวิตพ่อผู้เฉลิมศรี
                        อาเจ้ายกออกไปต่อตี                  ไพรีฆ่าเสียให้บรรลัย
                        ตรัสพลางสะอื้นโศกา                  ชลนาแถวถั่งหลั่งไหล
                        พ่อนี้ไม่มีที่เห็นใคร                    จะไปแก้แค้นแทนมัน"
           อินทรชิตได้ฟังดังนั้นก็ตกใจไม่สมประดีเหมือนกัน   พอได้สติก็ยกมือประณตทูลอาสาออกไปทำศึก
อินทรชิต

| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | บน |