| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป |
ทศกัณฐ์ปลอบกุมภกรรณ
           เมื่อกุมภกรรณรบกับสุครีพ    สุครีพเสียทีถูกหลอกให้ถอนต้นรังจนอ่อนกำลัง    ถูกกุมภกรรณจับหนีบรักแร้ไป    หนุมานเข้าช่วย    กุมภกรรณผู้เดียวสู้ไม่ได้    ล้มลุกคลุกคลาน    หนุมานทะยานเข้ากัดหูซ้ายขวา    สุครีพกัดจมูกจนหูและจมูกแหว่ง    กุมภกรรณเลือดโทรมกระโดดหนีเข้าเมืองไป
           ทศกัณฐ์เห็นน้องรักเจ็บปวดมาดังนั้นก็ตกใจ   ตรงเข้าปลอบประโลมแล้วถามว่า   เหตุใดจึงเป็นดังนี้   กุมภกรรณเล่าให้ฟังโดยตลอด   ทศกัณฐ์สวมกอดน้องไว้แล้วว่า
                                 "............................          แก้วตาของพี่อย่าเสียใจ
                        ธรรมดาเกิดมาเป็นบุรุษ              สุดแต่ปัญญานั้นเป็นใหญ่
                        อันการศึกเสียทีแลมีชัย               มิใช่แต่องค์พระน้องรัก
                        ตัวเจ้าก็ทรงอานุภาพ                   ปราบได้ทั่วไปทั้งไตรจักร
                        อันศึกครั้งนี้ไม่หนักนัก                จงคิดหักเอาชัยแก่ไพรี
                        ให้เป็นเกียรติไปภายหน้า            ตราบสิ้นดินฟ้าราศี
                        จะละห้อยน้อยใจไปไยมี               เจ้าพี่เร่งคิดไปต่อกร"
           กุมภกรรณได้ฟังก็มีมานะใจ   จะกลับไปต่อสู้โดยใช้หอกโมกศักดิ์   พระลักษณ์ถูกหอกโมกขศักดิ์   แต่ในที่สุดกุมภกรรณก็ตายด้วยศรพรหมาสตร์ของพระราม

| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | บน |