| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป |
ทศกัณฐ์ให้นนยวิกวายุเวกไปเชิญไมยราพ

ไมยราพ
           ทศกัณฐ์นึกถึงไมยราพเจ้าเมืองบาดาลผู้เป็นญาติ   มีวิชาสามารถล่องหนหายตัว   และสะกดทัพให้ข้าศึกหลับไหลได้   จึงให้นัดดาคือ นนยวิกและวายุเวก   ลงไปเชิญพญาไมยราพมาเฝ้า
           เมื่อไมยราพมาพทศกัณฐ์เห็นหลานรักมา   ก็เสด็จจากแท่นมาต้อนรับ   จูงพระหัตถ์ขึ้นไปประทับนั่งร่วมบัลลังค์   ภายใต้เศวตฉัตร   แล้วมีมธุรสวาจาว่า   "ดูก่อนหลานรักผู้ร่วมชีวิต   เรานี้พึ่งได้พบกัน   เจ้าครอบครองเมืองบาดาล   ไพร่ฟ้าข้าทหารนั้นถาวรดีอยู่หรือ"
           พระยาไมยราพได้ฟังคำอันสุนทร   ประนมมือตอบว่า   ไพร่ฟ้าสมบูรณ์เกษมสานต์ดี   แล้วถามถึงข้าศึกว่าอยู่ที่ไหน
           ทศกัณฐ์ได้ฟังชื่นชมยินดีนัก   จึงมีพจนารถโองการว่า   กองทัพมนุษย์ที่ยกมา   ถึงจะมีฤทธิ์กล้าหาญ   หากว่าเราจะออกไปรบที่ไหนจะสู้เราได้   แต่การรบกันเปรียบก็เหมือนสาดน้ำรดกัน   ย่อมจะเปียกด้วยกันทั้งสองข้าง   ไม่ปรากฎเกียรติยศอันใด   จึงขอเชิญเจ้ามาไปสะกดให้หลับแล้วฆ่ามนุษย์เสีย
           ฝ่ายไมยราพรับพระราชโองการ   ทศกัณฐ์ก็มีความยินดียิ่งนักตรัสชมเชยไมยราพ   เข้าสวมกอดแล้วว่า   ควรแล้วที่เป็นวงศ์ยักษ์จะได้มีชื่อเสียงไปภายหน้า   แม้การสำเร็จจะแทนคุณให้ถึงใจ   แล้วให้จัดเลี้ยงอาหารแก่ทัพซึ่งยกมาอย่างยิ่งใหญ่
           พอเสร็จการเลี้ยงไมยราพก็ยกพลไปเตรียมการณ์ยังกรุงบาดาลทันที   แต่ในที่สุดเมื่อไปทำการสะกดทัพก็ถูกหนุมานฆ่าตาย

| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | บน |