| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป |
ทศกัณฐ์ให้เบญกายแปลงเป็นสีดาตาย

                                 "จึ่งคิดไว้ว่าศึกครั้งนี้          เป็นต้นด้วยเสน่หา
                        กูจะให้เบญกายกัลยา                  แปลงเป็นสีดาเยาวมาลย์
                        ไปทำตายลอยอยู่ที่ท่าสรง            อันพระรามเคยลงสระสนาน
                        แม้นเห็นว่านางวายปราณ            การศึกก็จะเลิกกลับไป"
           นางเบญกายแจ้งว่า   ทศกัณฐ์ให้เรียกหาก็ตกใจยิ่งนักไม่รู้ว่าดีร้ายเป็นไฉน   รีบไปเฝ้าทันที   พอมาถึงก็กราบพระบาทไม่เงยหน้า   ใจเต้นระทึกด้วยความกลัวเพียงสิ้นชีวิต   ทศกัณฐ์เห็นเบญกายมาก็ตรัสขึ้นว่า
           "เออเบญกายหลานรักของลุงที่น่าสงสาร   เพราะเวรแต่ก่อนเก่าบันดาล   จึงทำให้ลุงโกรธพ่อเจ้าถึงต้องไปเข้าพระราม   บัดนี้ลุงไม่โกรธแล้วคิดถึงพ่อเจ้าเหลือเกิน   แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรได้จึงจะรับพ่อเจ้ากลับมา   ที่ลุงให้หาเจ้าขึ้นมาครั้งนี้ก็เพื่อที่จะให้เจ้าแปลงตัวเป็นนางสีดาทำลอยตายไปที่ท่าฉนวน   แม้ว่าพระรามได้ทอดทัศนาเห็นว่าสีดาวายปราณก็จะร่ำไห้ถึงกับสิ้นชีวิต   เหลือแต่วานรก็จะแยกย้ายกันไป   แม้นว่าสำเร็จดังประสงค์แล้วไซร้   ลุงก็จะแบ่งสมบัติให้   ทั้งพ่อของเจ้าก็จะได้คืนกลับพระนครลงกา"
           นางเบญกายได้ฟังเหมือนใครมาตัดแขนตัดหัว   น้อมประณตทูลว่า   อันตัวนางเป็นหญิงจะไปลวงศัตรูนั้นจนใจ   ราวกับว่ากรุงลงกาสิ้นผู้ชาย   ทั้งฝ่ายศัตรูนั้นเล่าก็มีแต่ผู้ชาย   ชั่วดีก็จะเป็นราคีติดตัวไปจนตาย   ทั้งชีวิตเล่าก็ไม่มีหวังจะรอดคืนมา
           ทศกัณฐ์ก็ตรัสปลอบหลานว่า   เรื่องนี้จะไม่มีใครล่วงรู้   ตัวเจ้าก็ฉลาดเฉลียวพอที่จะลวงศัตรูได้
           ครั้นจะขัดรับสั่งก็เกรงอาญา   หมดหนทางเข้าจริงๆ นางเบญกายก็จำต้องยอมรับ

| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | บน |