| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป |
ทศกัณฐ์ลงสวนเกี้ยวนางสีดา
           ฝ่ายทศกัณฐ์ตั้งแต่ได้นางสีดามาไว้ในสวนอุทยาน   อยากได้นางมาร่วมรส   ไม่ว่านางอัคคีหรือนางมณโฑสาวสนมกำนัลในไม่นำพา   ทนไม่ได้ก็ส่งเสียงเรียกเฒ่าแก่แม่ท้าวนางซ้ายขวาให้แจ้งเสนาว่าจะไปอุทยาน   รับนางสีดามาเป็นอัครมเหสี
           บรรดาเสนามารก็จัดทัพใหญ่   ออกไปสวนขวัญทันที   พอมาถึงทศกัณฐ์ก็เข้าไปส่งใกล้นางสีดา   ยิ้มพลางเอ่ยขึ้นว่า   "เจ้าดวงชีวิตของพี่   พี่รักเจ้าแทบจะสิ้นชีวิต   พระรามผัวของเจ้านั้นยากจนดั้นด้นอยู่ในป่า   สองคนพี่น้องเหมือนจัณฑาล   สมบัติพัสถานก็ไม่มี   ไม่ควรคู่กับน้องเลย   วันนั้นไปตามกวางทองเสียงร้องอื้ออึงให้ช่วยอยู่กลางป่า   ป่านนี้คงถูกกวางขวิดตายแล้ว   จงระงับดับความอาวรณ์โศกเศร้าเสียเถิด   หันมาสนใจในตัวพี่บ้าง   ขอเชิญเจ้าเข้าไปอยู่ในปราสาท   อันประกอบด้วยไอสูรย์สมบัติดั่งเมืองสวรรค์   พรั่งพร้อมทั้งหมู่สนมกำนัลแปดหมื่นสี่พันนาง   พี่จะยกเจ้าให้เป็นใหญ่กว่าอนงค์บริวารทั้งปวง   ขอเจ้าจงเมตตา"
           นางสีดาได้ยินคำทศกัณฐ์แล้วยิ่งเจ็บแค้นแน่นพระทัยดังใครเอาศรมาแทงหู   กลั้นความแค้นไว้ไม่ได้ปักไม้ลงแล้วด่าประชดไปว่า   "อ้ายไม้จัญไรอัปรีย์   ไฉนมึงจึงมาดูหมิ่นพระทรงศิลปคือองค์อวตารมาเพื่อผลาญโคตรยักษ์   ซึ่งเบียดเบียนโลกให้เดือดร้อน   ตัวมึงถึงมีสิบหน้าก็จะตายไม่เหลือ   เมื่อวันไปลักกูมาหากไม่รีบหนี   ป่านนี้คงจะตายเสียด้วยศรชัยของพระจักรา"
           ทศกัณฐ์ได้ฟังถ้อยคำด่าประชดเปรียบเปรยก็ไม่โกรธ   ยิ่งพิสวาสในสำเนียงเสียอีก   คิดว่าถ้าจะพูดอย่างเดียวนางคงไม่รับรักแน่   ทศกัณฐ์ก็ก้มลงกราบนางสีดาแล้ว่า   "เจ้างามงอนดวงใจของพี่   ทั่วทั้งสามโลกไม่มีใครเปรียบนางได้   ถ้าแม้ว่าเจ้าจะด่าว่าพี่สักเพียงไหนพี่ก็ไม่ถือ   ของอย่างเดียวให้รับรักพี่เท่านั้น   ขอให้เมตตาเถิด"
           นางสีดาเจ็บช้ำคำกล่าวของทศกัณฐ์   ไม่มองหน้าทศกัณฐ์ถ่มน้ำลายลงไปที่ไม้ด่าว่า   "เหวย อ้ายไม้ริยำ  ตัวมึงอย่ามาเจรจามากไปเลย   กูคือมารดาเทวาสุรารักษ์   ทั้งไตรจักรย่อมเคารพนบนอบ   กูไม่ใช่หญิงชั่วช้าสามารย์จึงจะยินดีด้วยคนอย่างมึง   มาตรแม้นว่ากูจะตายก็เอาไว้ยศไม่ให้อับอายขายหน้าโลกได้"
           ทศกัณฐ์เห็นนางสีดาผินหน้าด่าไม่ใยดี   หมดปัญญาไม่รู้จะคิดจะพูดอย่างไร   จำลานางกลับออกมา   พอมาเห็นนางสนมกรมนางที่ให้อยู่รักษานางสีดา   ก็ให้โมโหกระทืบบาทแผดเสียงดังฟ้าผ่าว่า   อีพวกเหล่านี้   ให้คอยดูแลนางสีดาทำไมไม่ว่าวอนให้นางโอนอ่อน   ทีหลังเป็นอย่างนี้อีกพวกมึงต้องตาย   ว่าแล้วทศกัณฐ์ก็ขึ้นรถกลับเข้าเมือง

| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | บน |