| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป |
นกสดายุเข้าขัดขวางทศกัณฐ์

           กล่าวถึงนกสดายุอยู่ในวิมาน   คิดถึงพระนารายณ์จึงบินออกไปเยี่ยม   มาเห็นทศกัณฐ์ลักนาสีดาใส่รถมา   นกสดายุก็โกรธนักกางปีกเข้ากั้นขวางหน้าไว้แล้วร้องว่า   ขุนมารเหตุใดจึงบังอาจไปลักพระอัครชายาของพระรามมา   ไม่กลัวตายหรืออย่างไร   พระรามนั้นคือพระนารายณ์และนางสีดาก็คือพระลักษมี   จงรีบพานางกลับไปจะได้รอดชีวิต   หากไม่ฟังตนจะฆ่าให้ตาย
           ทศกัณฐ์ได้ยินนกสดายุเช่นนั้นก็โกรธร้องตวาดไปว่า   ไอ้ชาติเดียรฉานกงการอะไรของเจ้า   ถึงแม้ว่าพระรามจะเป็นพระนารายณ์อวตารตนก็ไม่กลัว   นกสดายุบังอาจมาขวางหน้าตนจะฆ่าให้ตาย
           นกสดายุก็ไม่กลัว   ว่าตนเป็นสหายท้าวทศรถ   นางสีดาก็เปรียบได้กับสะใภ้   ต่อให้ทศกัณฐ์มีสิบหน้ายี่สิบมือก็ไม่กลัว   แล้วก็บินเข้าถาโถมโจมตี   จนทศกัณฐ์จวนจะเสียที   แต่นกสดายุพูดเย้ยอวดตัวโดยไม่รู้จะเป็นภัยแก่ตัวว่าตนไม่เกรงกลัวผู้ใดในสามโลก   นอกจากพระอิศวรพระนารายณ์และแหวนพระอิศวรที่นิ้วนางสีดาเท่านั้น
           นกสดายุจึงถูกทศกัณฐ์ขว้างด้วยแหวนของนางสีดา

| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | บน |