| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป |
ปลอบนางมณโฑ   เมื่อพิเภกทำนายดวงชะตาบุตรี(สีดา)

           เมื่อนางมณโฑเสวยข้าวทิพย์ไปแล้วก็ทรงครรภ์   ทศกัณฐ์ก็จัดพี่เลี้ยงนางนมอย่างดี   คอยปรนนิบัติ   พอได้ศุภฤกษ์ก็คลอดพระบุตรีงามโสภาราวกับนางในไตรจักร   ผิวพรรณผุดผ่องผิดเพศสุริยวงศ์พงศ์ยักษ์   พอคลอดออกมา   นางนั้นก็ร้องขึ้นสามครั้งว่า   "ผลาญราพณ์"   แต่ทศกัณฐ์และนางมณโฑไม่ได้ยินคำนั้น
           ทศกัณฐ์ให้หาพิเภกมาดูชะตาว่าจะเป็นประการใด
           พิเภกพยากรณ์ว่านางจะเป็นกุลีต่อเมืองยักษ์   นางมณโฑได้ยินก็กรีดร้องขึ้นราวกับพระทัยจะแตกสลาย   ชี้หน้าต่อว่าพิเภกต่างๆ นานา
           ทศกัณฐ์เห็นเมียรักคร่ำครวญร่ำไรดังนั้นก็กล่าวเล้าโลมด้วยวาจานุ่มนวลว่า   นางว่าดังนั้นหาควรไม่   พิเภกย่อมรักหลานปานดวงใจ   จะแสร้งทำนายใส่ไคร้ก็ผิดไป   หากนางสงสัยพิเภกก็ลองให้โหรอื่นที่พร้อมอยู่ที่นั้น   สอบดูให้รู้ว่าดีร้ายให้สิ้นแหนงแคลงใจ
           ว่าแล้วก็สั่งให้โหราจารย์น้อยใหญ่ดูชะตาลูกตนว่าร้ายดีประการใด   โดยไม่ต้องเกรงใจ   ให้ว่าไปตามจริง
           บรรดาโหราจารย์เมื่อได้รับบัญชาก็ดูชะตาบุตรีทศกัณฐ์   ต่างยืนยันตามคำพิเภก
           ทศกัณฐ์ได้แจ้งคำทำนายจึงหันมาพูดกับนางมณโฑว่า   "เห็นไหมเล่าดวงใจของพี่   ลูกของเราใช่ว่าพี่ไม่รักไม่อาลัย   แต่เมื่อเกิดมาแล้ว   จะมาล้างชีวิตเรา   เราจะเลี้ยงเขากระไรได้   เจ้าอย่าร้องไห้ร่ำไรไปเลย   หักใจเสียเถิด
           ตรัสแล้วก็สั่งให้พิเภกไปจัดการเสียสุดแต่จะทำ   ตามแก่การโบราณ
พิเภก

| หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | บน |